تو بیابون . . اسید رو که بریزی رو یه گیاه . .

می سوزه . . . قلقل می کنه و از درون و بیرون

سیاه می شه . . . .

اونم گیاه بدبختی که وسط کویر . . تو ظل آفتاب

داغ . . واسه یه قطره آب له له می زنه . . .

ما هم اینطوری بودیم . .

درست مثه اون گیاه . . همیشه در نهایت تشنگی

. . کسی با یه کاسه ی پر به طرفمون اومده و

ما فکر کردیم که می خواد آب بهمون بده . .


اونوقت که دهن باز کردیم . . .

. . . اسید بوده که ریخته تو دهن و

سر و صورتمون . . . . . . . . . . . . . . . .

( امیر بابک یحیی پور )