تضاد شگرفی ست !

لبریز حرکت و هزار حادثه

تکرار ناشدنی و تقلید ناپذیر

غرقه ی اندوه و انحنا و شکستهای پی در پی

سرشار حسرت و تنهایی و دردناکترین دردها

پر ز آوازها و ترانه های نسروده

باران و باز باران و

باز
باران . . .

ساده ی ساده بی هیچ تکلف

رها و آزاد بی هیچ حصاری و قابی . .

وسیع . . . چون فریاد انسانی

که تویی . . .


( امیر بابک یحیی پور )