برای اینکه سرطان مد شده ی تکرار دخل فکر قشنگ رویاگونه مونو نیاره . .


بالهای شاپرکیمون

گمشده تو دست باد

شب رویا زده ی ما

از کدوم طرف میاد ؟

 

بشکن این طلسم خوابو

بزا باورم بشه

بزا تاریکی ی قلبم

با حضورت گم بشه

 

می خوام از شب که می خونم

پر بشم از نفسهات

رنگهای رنگین کمونو حس کنم

تو اون چشات

 

چرا تنهایی و غربت

پر بشه تو دست ما ؟

چرا این دیوارا باشن

همیشه زندون ما ؟

 

مثه شاپرک می مونیم

باله باله می پریم

رقصمون تا اوج ابرا

تا ستاره می پریم . . .

 

زخمه می زنم به چنگ

این دل پر از غمم

می خونم همیشه از تو

با سکوت این لبم . . .


( امیر بابک یحیی پور )