. . . و آسمان

حصار من بود

در این حبس بیکرانه ی زمین

در این تبعید عاشقانه . . .

که مرا دوست می داشت خدا

و در این قفس رنگارنگ

غربتش را به من چشاند .

( امیر بابک یحیی پور )